Tsja, hoe begint zoiets…. Frank wilde graag een hond en was erg gecharmeerd van een Shar-Pei. Hij heeft zich een tijd lang verdiept in het ras en lang gezocht naar een goede fokker. Deze vond hij uiteindelijk in de heer Steinmeijer. Hij heeft hier een reu uitgezocht, die hij Djo-Wan noemde.
Djo-wan en Yoeri
De liefde voor Djo-Wan en het ras in het algemeen groeide uit in een ware passie en toen wij elkaar in 2003 leerde kennen, laaide ook bij Hanneke het enthousiasme snel op. Toen Djo-Wan in november 2003 overleed, duurde het ook niet lang voordat wij besloten op zoek te gaan naar een nieuwe hond, uiteraard een Shar-Pei. Wij kozen voor een teef, die leek ons iets makkelijker in de omgang met andere honden, want met Djo-Wan hebben we wel het een en ander meegemaakt.
Zo ver waren we al, dat we op zoek gingen naar een teefje en een fokker hadden we ook al gevonden én het goede nieuws was dat zij op dat moment ook een nestje hadden. Helaas konden wij door omstandigheden van deze fokker geen pup nemen, maar wij werden wel doorverwezen naar de familie Geurts in Horst/Meterik. Zij zijn voor de meeste van jullie vast geen bekenden (het was hun tweede en laatste nestje), maar wij hadden direct vertrouwen in deze mensen en ze zijn tot op heden ons grote voorbeeld.
De zeven pups van de familie Geurts
(met van links naar rechts: Anouk, Sascha en Yoeri)
Afgezien van het feit dat zij verschrikkelijk mooie pups hadden, zijn deze mensen ook zo ontzettend warm en lief en hebben zij met ontzettend veel liefde en geduld de pups en moederhond begeleid totdat zij oud genoeg waren om naar hun nieuwe eigenaren te gaan. Wij kregen Laila zelfs al grotendeels zindelijk mee naar huis. Langs deze weg alsnog een groot compliment aan Henk en Willemien Geurts!! Geweldig, zoals die het gedaan hebben.
Afijn, bij Henk en Willemien zochten wij Laila uit. Wij houden van een lekkere forse hond en Laila was als pup al flink en wij vielen voor haar heerlijke kop. Laila groeide op tot een heerlijke, lieve en makkelijke hond. Uiteraard hebben wij puppiecursus en later de basiscursus gehoorzaamheid gedaan. Wij zijn met vlag en wimpel geslaagd en kregen van de examinator zelfs het grote compliment dat hij in zijn 8-jarige carrière nog nooit zo’n ontzettend mooie, sociale, enthousiaste en gehoorzame Shar-Pei had gezien!
Wij zijn eigenlijk direct met Laila shows gaan lopen. Door tijdgebrek (Frank heeft een eigen brood- en banketbakkerij) is het helaas niet mogelijk om vaker shows te lopen, want anders zouden wij dat zeer zeker doen. De kinderen vinden het ook helemaal niet erg om een dag mee te gaan, die vermaken zich prima!
Show Zuid-Laren 2005
En dan ineens heb je het samen over een nieuwe Shar-Pei erbij. Frank zei als grapje (denk ik): “Maar dan wel van Laila”. En zo is langzaamaan het idee gegroeid om inderdaad een nestje van Laila te nemen. Eerst ontbrak het ons aan goede ruimte, maar toen wij eind 2005 een huis kochten, zagen wij direct de mogelijkheden om ooit een aparte ruimte als ‘kraamkamer’ te kunnen inrichten. Wij hebben rustig de tijd genomen voor het aankeuren, de kennelaanvraag, het verbouwen van de kraamruimte, het zoeken naar mogelijke geschikte reuen, onze huisstijl, etc. Totdat alles voor ons perfect was om aan een nestje te beginnen en wij dit ook met ons werk en gezinsleven konden combineren.